Semboller ve Kavramlar


Kadim Bilgiler Yolculuğu Burada Başlıyor
Yeni araştırmalar, kültürel incelemeler ve güncel yazılardan haberdar olmak için e-posta listesine katılabilirsiniz.
I Ching nedir? Zhou Yi'den On Kanat'a Değişimler Kitabı'nın tarihi, heksagram yapısı, kullanım yöntemi ve remil, rün gibi sistemlerle karşılaştırması.
I Ching, Türkçede “Değişimler Kitabı” olarak bilinen ve Çin klasiklerinin en eskileri arasında sayılan bir metindir. Çincede 易經 yazılır, Yijing olarak da okunur.
Metin Batı Zhou döneminde bir kehanet el kitabı olarak doğdu. Zamanla felsefi yorumlarla genişleyerek kozmolojik bir esere dönüştü.
Bu yazı metnin tarihini, yapısını ve kullanım yöntemlerini kaynaklarla ele alıyor. Ardından onu remil, kürek kemiği ve rün gibi başka kehanet sistemleriyle karşılaştırıyor.
Wikipedia’nın I Ching maddesine göre ad “Değişimlerin Klasiği” anlamına gelir. Metnin çekirdeği “Zhou Yi”, yani “Zhou’nun Değişimleri” adlı kehanet metnidir.
Madde, metnin Batı Zhou döneminde (MÖ 1000-750) bir kehanet el kitabı olduğunu belirtir. Savaşan Devletler ve erken imparatorluk dönemlerinde ise kozmolojik bir metne dönüşmüştür.
Britannica’nın Yijing maddesi eseri Konfüçyüsçülüğün Beş Klasiği’nden biri olarak tanımlar. Maddeye göre metnin etkisi, insanı ve doğayı tek bir sistemde birleştiren kozmolojisinden gelir.
Dünyadaki fal ve kehanet geleneklerinin genel çerçevesi için fal çeşitleri yazımıza bakılabilir.
Wikipedia’ya göre buradaki “değişimler” heksagramların, çizgilerin ya da kehanetten çıkan sayıların dönüşümü olarak yorumlanmıştır.
Feng Youlan sözcüğün aslında “kolay” anlamına geldiğini, kehanet kemiklerinden daha kolay bir yöntemi anlattığını öne sürmüştür. Madde bu görüşe pek kanıt bulunmadığını ekler.
Eski bir halk etimolojisi ise karakterde güneş ile ayı, yani günün döngüsünü görür. Modern sinologlar karakteri buluttan çıkan güneşe ya da bir kaptan diğerine aktarılan içeriğe bağlar.
Wikipedia’ya göre modern araştırmacılar metnin bugünkü biçimine kavuşmasını MÖ 10. ile 4. yüzyıllar arasına tarihler. Edward Shaughnessy ise derlenmeyi MÖ 9. yüzyılın son çeyreğine yerleştirir.
Shaughnessy bu tarihi, Zhou Yi’nin dilini tarihli bronz yazıtlarla karşılaştırarak önerir. 1994’te bulunan Şanghay Müzesi bambu yaprakları da metnin MÖ 300 dolaylarında yaygın kullanıldığını gösterir.
Maddeye göre bu dönemde başka kehanet sistemlerinin de bulunmuş olması mümkündür. Zhou Ayinleri adlı eser, Lianshan ve Guicang adlı iki sistemi anar.

40 yılı aşkın deneyimin süzüldüğü, medyumluğun tarihini ve gerçeklerini anlatan kapsamlı bir araştırma kitabı.
Kitabı İnceleGeleneksel anlatıya göre efsanevi hükümdar Fu Xi sekiz trigramı ortaya koymuştur. Britannica, Fu Xi’nin bu trigramları bir kaplumbağanın sırtında keşfettiğinin anlatıldığını aktarır.
Heksagramları oluşturan kişi olarak genellikle Zhou hanedanının kurucusu Kral Wen gösterilir. Zhou Dükü ve Konfüçyüs de bu geleneksel yazarlar zincirine eklenmiştir.
Wikipedia’ya göre bu geleneksel atıf bugün genel olarak kabul görmez. Zhou Yi metninin kendisi de kendi kökenine dair hiçbir şey söylemez.
Britannica bir başka soruna da dikkat çeker. Konfüçyüs gizemli öğretileri çağrıştıran konulardan özenle kaçınmış görünür; bu da onunla ilişkilendirilmesini tartışmalı kılar.
Metnin klasikleşmesi, “On Kanat” adlı on yorumla birlikte gerçekleşti. Wikipedia’ya göre bu yorumlar Zhou Yi’den çok daha sonra ve farklı bir toplumda yazılmıştır.
On Kanat’ın en önemlisi sayılan “Büyük Yorum” (Xici) yaklaşık MÖ 300 yılına tarihlenir. Bu yorum metni evrenin bir minyatürü ve değişim süreçlerinin sembolik betimlemesi olarak sunar.
Madde ilginç bir ayrıntı da verir. Japoncada “metafizik” anlamına gelen keijijōgaku sözcüğü, Büyük Yorum’daki bir cümleden türetilmiştir.
MÖ 136 yılında Han İmparatoru Wu, Zhou Yi’yi “klasiklerin ilki” ilan etti. Eser bu kararla Beş Klasik arasına girdi ve iki bin yılı aşkın süre standart metin oldu.
Büyük Yorum (Xici), I Ching; Wikipedia’nın I Ching maddesindeki İngilizce aktarımdan çeviriBiçimin üstünde olana Tao, biçimin altında olana araç denir.
Wikipedia’ya göre Zhou Yi’nin temel birimi heksagramdır. Heksagram, üst üste dizilmiş altı yatay çizgiden oluşan bir şekildir.
Her çizgi ya kesik ya da düzdür. Kesik çizgi yin, düz çizgi yang ilkesini temsil eder.
Üç çizginin farklı dizilişleri sekiz trigramı verir. İki trigramın üst üste birleşmesiyle 64 heksagram ortaya çıkar.
Metinde her heksagramın bir adı, kısa bir heksagram ifadesi ve altı çizgi ifadesi bulunur. Çizgi ifadeleri kitabın büyük bölümünü oluşturur ve son derece kapalı bir dille yazılmıştır.
Wikipedia sekiz trigramı Qian, Dui, Li, Zhen, Xun, Kan, Gen ve Kun olarak sıralar. Britannica’ya göre her trigramın bir adı, temel anlamı ve sembolik anlamı vardır.
On Kanat’tan Wenyan, ilk iki heksagram olan Qian ile Kun’u gök ve yerle eşleştirir. Bu eşleştirme metne ahlaki bir yorum katmanı ekler.
Britannica, heksagram çizgilerinin müzikteki tek notalara benzetildiğini aktarır. Her notanın bir anlamı vardır, ancak asıl anlamını partisyondaki yeri belirler.

Görsel, altı çizgili bir heksagramı ve Çin sikkelerini temsilî olarak canlandırıyor.
Britannica’ya göre heksagram alttan başlayarak çizgi çizgi kurulur.
Düz çizgiler dokuz, kesik çizgiler altı sayısıyla gösterilir.
Düz çizgi yang, kesik çizgi yin ilkesini temsil eder.
Wikipedia’ya göre madeni para yöntemi Tang döneminde yaygınlaştı.
Bu yöntem bugün de kullanılmaktadır.
Wikipedia’ya göre bu kehanet yöntemi, rastgele sayılar üretmeye dayanan bir kura falı türüdür. Civanperçemi sapları belli işlemlerle ayrılarak 6 ile 9 arasında altı sayı elde edilir.
Elde edilen 64 olası diziden her biri bir heksagrama karşılık gelir. Kesik çizgiler 6 ve 8, düz çizgiler 7 ve 9 sayılarının kısaltmasıdır.
Büyük Yorum, 50 saplık bir demet üzerinde yapılan sayısal işlemleri anlatır. Ancak madde, sapların nasıl sayıya dönüştüğünün tam olarak bilinmediğini belirtir.
Neo-Konfüçyüsçü düşünür Zhu Xi bu anlatıdan bir yöntem yeniden kurmuştur. Onun yeniden kurduğu civanperçemi yöntemi Uzak Doğu’da hâlâ kullanılır.
Zuo Zhuan ve Guoyu adlı tarih metinleri, Zhou Yi ile yapılan en eski kehanet tasvirlerini içerir. Bu kayıtlar MÖ 671 ile 487 arasındaki yirmiden fazla kehaneti anlatır.
Kehanetler saray aileleri için profesyonel kâhinlerce yapılmıştır. Yöntem açıklanmaz; yalnızca heksagramlar ve çizgi ifadeleri kullanılır.
Shuihudi’de bulunan Qin dönemi kayıtları ise heksagramlara özel kişilerin de başvurduğunu gösterir. Sorular ticaret, çocuklar ve uğurlu günlerin belirlenmesi gibi konuları kapsar.

Değişimler Kitabı’nın belirgin özelliği, ikili bir işaret sistemine dayanmasıdır. Kesik ve düz çizgiden oluşan iki işaret, altı katmanda 64 olasılık üretir.
TDV İslâm Ansiklopedisi’nin Remil maddesine göre remilde de benzer bir ikilik vardır. Tek sayıdan oluşan satır nokta, çift sayıdan oluşan satır çizgi ile gösterilir.
Maddeye göre remilin şekilleri on altı adettir. Bunların dördü temel şekildir, kalan on ikisi bu dört şekilden türetilir.
Remil geleneğinin İslam dünyasındaki yeri için remil falı yazımıza göz atılabilir.
Wikipedia’ya göre Zhou Yi’deki “zhen” sözcüğü, geç Shang dönemi kehanet kemiklerinde “kehanette bulunmak” fiili olarak da kullanılmıştır. Shang, Zhou’dan önceki hanedandır.
Bu ortak sözcük, iki kehanet geleneği arasında bir süreklilik bulunduğunu düşündürür. Ancak Zhou Yi kemik yerine sayı üretimine dayanır.
Kemik üzerinden yapılan yorumun Türk kültüründeki karşılığı için kürek kemiği falı yazımıza bakılabilir.
Rün geleneğinde her işaret bir harf ve bir anlamla eşleşir. Yaşlı Futhark dizisi 24 işaretten oluşur.
Tarot ise 78 kartlık bir resimli desteye dayanır. Bu iki sistemde anlam görsel bir işaretten okunur, I Ching’de ise çizgilerin dizilişinden çıkar.
Rün işaretlerinin tek tek anlamları için rün alfabesi yazımıza göz atılabilir.
Wikipedia’ya göre Gottfried Wilhelm Leibniz, Çin’deki Cizvitlerle yazışmış ve 1703’te bu metin üzerine ilk Avrupa yorumunu yazmıştır.
Leibniz, heksagramların ikili sayıların evrenselliğini kanıtladığını savunmuştur. Ona heksagram şemasını gönderen kişi Cizvit misyoner Joachim Bouvet’dir.
Madde, heksagramlara ikili ya da ondalık sayı atamanın modern bir icat olduğunu da belirtir. Bu yüzden Leibniz’in okuması, metnin özgün amacını değil kendi döneminin sorularını yansıtır.
| Sistem | Temel işaret | Olasılık sayısı | Kaynak |
|---|---|---|---|
| I Ching | Kesik ve düz çizgi | 64 heksagram | Wikipedia, Britannica |
| Remil | Nokta ve çizgi | 16 şekil | TDV İslâm Ansiklopedisi |
| Rün (Yaşlı Futhark) | Harf işareti | 24 işaret | Site içi rün yazısı |
| Tarot | Resimli kart | 78 kart | Site içi tarot yazısı |
Kaynaklara göre metnin bir fal kitabından felsefi bir klasiğe dönüşmesinin başlıca nedenleri şunlardır:
Britannica da metnin kapalı ve düşündürücü dilinin, kullanıcıya yorumda geniş bir serbestlik tanıdığını belirtir.
Ansiklopedi: Britannica Editors, “Yijing”, Encyclopedia Britannica. Fu Xi efsanesi, Konfüçyüs tartışması ve çizgi yapısına dair bilgiler bu maddeye dayanır.
Ansiklopedi: İlyas Çelebi, “Remil”, TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 34, 2007, s. 555-556. Remil karşılaştırması bu maddeye dayanır.
Derleme: “I Ching”, Wikipedia. Tarihleme, yapı, kullanım ve Leibniz bilgileri bu maddeye dayanır.
Çeviri: Richard Wilhelm’in 1923 tarihli Almanca çevirisi, Batı’da en etkili çeviri sayılır. Türkçesi Levent Özşar çevirisiyle “I Ching ya da Değişimler Kitabı” adıyla yayımlanmıştır.
Felsefi boyut için Stanford Felsefe Ansiklopedisi’nin Yijing maddesi ayrıntılı bir başvuru kaynağıdır.
Değişimler Kitabı, bir kehanet el kitabından felsefi bir klasiğe dönüşen ender metinlerden biridir. Bu dönüşümde On Kanat yorumları belirleyici olmuştur.
Metnin geleneksel yazarlık zinciri bugün kabul görmez. Modern araştırmalar onun yüzyıllar içinde katman katman oluştuğunu gösterir.
Remil ve rün gibi sistemlerle karşılaştırıldığında metnin ayırt edici yanı ikili yapısıdır. Leibniz’in ilgisini çeken de bu yapı olmuştur.
Heksagramlara sayı atamanın modern bir icat olduğu da unutulmamalıdır. Bu tür yorumlar metnin özgün amacından ayrı tutulmalıdır.
Bu yazı inanç tarihine dair kültürel bir inceleme sunar. Herhangi bir uygulama hakkında kesin sonuç vaadi taşımaz.
Kadim inançların Türkiye’deki güncel izlerini merak eden okur için bir okuma önerisi var. Araştırmacı Yazar Zeynel Eroğlu, kırk yılı aşkın gözlemlerini “Türkiye’de Medyum Olmak” adlı kitabında topladı.
Altı çizgilik bir şekil, üç bin yıl boyunca bu kadar farklı okumaya nasıl kaynaklık edebildi?
⚠️ Yasal Bilgilendirme:
Bu kitap ve sitedeki tüm içerikler; 677 Sayılı Kanun, TCK 158/1-a ve 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’a uygun şekilde, yalnızca kültürel araştırma, tarihsel inceleme ve bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır. Hiçbir içerik hizmet vaadi, kesin sonuç veya yanıltıcı reklam niteliği taşımaz.

Zeynel Eroğlu, 40 yılı aşkın deneyimiyle metafizik, kadim öğretiler ve kültürel inançlar üzerine derinlemesine çalışmalar yürüten bir yazar ve araştırmacıdır. Geleneksel bilgi mirasını günümüz anlayışıyla harmanlayarak çalışmalarına devam etmektedir.