Access Bars Tekniği Nedir? Nasıl Yapılır? Tam Rehber

Access Bars tekniği nedir sorusu, kişinin başında bulunan 32 farklı noktaya hafifçe dokunularak zihinsel ve duygusal yüklerin gevşetilmesini amaçlayan bir rahatlama yöntemini ifade eder. Bu noktaların her biri; para, kontrol, yaratıcılık, iletişim, şifa, zaman gibi yaşam alanlarıyla ilişkilendirilir ve seans boyunca kişi sakin bir şekilde uzanırken uygulayıcı bu noktalara dokunur.

Yöntem 1990’larda ortaya çıkmış olsa da, baş bölgesine dokunarak rahatlama ve denge sağlama fikri, insanlık tarihinde çok daha eski köklere sahiptir.

Günlük hayatın getirdiği stres, kararsızlık, tekrarlayan olumsuz düşünce kalıpları ya da “kafamda sürekli bir uğultu var” hissi, pek çok insanın zaman zaman yaşadığı durumlardır. Bu noktada “Access Bars tekniği nedir” sorusu, son yıllarda merak edilen konuların başında gelir. Access Bars, kişinin başındaki belirli noktalara nazikçe dokunularak yapılan, dokunsal temelli bir rahatlama ve farkındalık yöntemidir.

Bu yöntemin temelinde, beden ve zihnin birbirinden ayrı olmadığı, dokunuşun sinir sistemi üzerinde sakinleştirici bir etki yaratabileceği düşüncesi yer alır.

Uygulayıcı, kişinin başında bulunduğu kabul edilen 32 noktaya sırayla, hafif bir basınçla dokunur. Bu dokunuşların, biriken gerginliği ve eski düşünce kalıplarını “serbest bırakmaya” yardımcı olduğu öne sürülür.

Aslında insanlık tarihi boyunca, başa veya belirli enerji noktalarına dokunarak rahatlama sağlama fikri pek çok kültürde farklı isimlerle var olmuştur. Çin’deki akupunktur noktalarından Hindistan’ın Ayurvedik marma noktalarına, Anadolu’daki dervişlerin “el ve nefes” uygulamalarına kadar geniş bir yelpazede, dokunuşun şifa ve denge ile ilişkilendirildiği görülür.

Bu makalede, Access Bars tekniğinin ne olduğunu, nasıl yapıldığını ve bu “dokunarak rahatlama” fikrinin tarih boyunca hangi medeniyetlerde nasıl şekillendiğini, alanın uzmanlarının görüşleriyle birlikte ele alacağız.

Bu noktaların her biri, kontrol, para, şifa, yaratıcılık, zaman, beden, cinsellik, iletişim gibi farklı yaşam alanlarıyla ilişkilendirilir. Seans süresince kişiden özel bir şey yapması istenmez; sadece rahat bir şekilde uzanması ve dokunuşlara izin vermesi yeterlidir.

Uygulayıcılar, bu dokunuşların kişide biriken eski düşünce, inanç ve karar kalıplarının “elektromanyetik olarak” gevşetilmesine yardımcı olduğunu belirtir.

Seans sonrasında kişilerin genellikle derin bir rahatlama, zihinsel sakinlik ve bazen de uyku hâline benzer bir gevşeme hissettiği aktarılır. Bir seans ortalama bir saat ile bir saat on beş dakika arasında sürer.

Konunun uzmanları, Access Bars’ın bir “tedavi” değil, bir rahatlama ve farkındalık desteği olarak değerlendirilmesi gerektiğini sıklıkla vurgular. Bu yöntem, mevcut tıbbi tedavilerin yerini almaz; onunla birlikte, tamamlayıcı bir uygulama olarak ele alınabilir.

Bu konuda daha geniş bir çerçeve sunan “Türkiye’de Medyum Olmak” kitabı, Araştırmacı Yazar Zeynel Eroğlu’nun 40 yılı aşkın tecrübesiyle, enerji temelli yöntemlerin tarihsel ve kültürel arka planını okuyucuya kapsamlı şekilde sunmaktadır.

Özetle, Access Bars tekniği; başa nazikçe dokunarak zihinsel ve duygusal rahatlama sağlamayı hedefleyen, modern bir uygulamadır. Ancak bu uygulamanın temelinde yatan “dokunarak denge sağlama” fikri, insanlık tarihi kadar eskidir.

Bu görselde temsil edilen sahne, Access Bars seansının temel mantığını özetler.

Uygulayıcı, kişinin başında bulunduğu kabul edilen noktalara sırayla dokunur ve bu dokunuşlar sırasında kişi genellikle gözlerini kapatıp tamamen rahatlar.

Dokunuşun kendisi çok hafiftir; acı veya rahatsızlık vermez.

Kadim metinlerde de benzer şekilde, başın “bilginin ve ruhun merkezi” olarak görüldüğü ve bu bölgeye yapılan dokunuşların özel bir anlam taşıdığı sıklıkla anlatılır.

Bu bakış açısı, bugün de pek çok enerji temelli yöntemin temelinde yer alır.

Bu durumun temel nedenleri şunlardır: insan bedeninin görünmeyen bir enerji ile çevrili olduğu inancı, dokunuşun doğal bir sakinleştirici etki yarattığının gözlemlenmesi ve bu bilginin nesilden nesile aktarılması. Tüm bu yöntemler, “veri ve listeleme mimarisi” ile şu şekilde özetlenebilir:

Orta Asya Türk Şamanizmi: “Kam”, ellerini ve nefesini kullanarak kişinin enerjisini dengelemeye, baş ve göğüs bölgesine dokunarak rahatlama sağlamaya çalışırdı.

Çin: Yaklaşık 3 bin yıllık akupunktur geleneğinde, Qi enerjisinin meridyenler boyunca aktığına ve baş bölgesindeki noktaların bu akışı düzenlediğine inanılır.

Hindistan: Ayurveda sisteminde “marma noktaları” olarak bilinen enerji noktaları, pranayı düzenlemek amacıyla hafif dokunuş ve masaj teknikleriyle çalışılır.

Antik Mısır ve Yunan: Asklepion gibi şifa tapınaklarında, rahiplerin ellerini hastaların üzerine koyarak dua ve ritüel eşliğinde rahatlama sağladığı anlatılır.

Hristiyanlık geleneği: “Elleri üzerine koyma” (laying on of hands) uygulaması, kutsama ve şifa dileme amacıyla bugün de bazı dini törenlerde sürdürülmektedir.

Benzer bir yaklaşım, Hz. Peygamber’in hastalara şifa duası okurken elini hastanın üzerine koyup nazikçe sıvazlamasıyla ilgili rivayetlerde de görülür. Bu rivayetlerde, “Ezhibil-be’se Rabbennas, eşfi ve enteş-şafi, lâ şifâe illâ şifâuke” duası okunurken elin hasta üzerinde gezdirildiği aktarılır (İbn Mâce, Tıb, 35-36). Konunun alimleri, bu tür uygulamaların; faydanın ve şifanın yalnızca Allah’tan geldiği bilinciyle yapılması şartıyla, dua ile birlikte rahatlatıcı bir dokunuşun meşru bir teselli yöntemi olarak değerlendirilebileceğini ifade eder.

Günümüzde modern bilim de dokunuşun insan üzerindeki etkisini araştırmaktadır. Pek çok araştırmacı, nazik ve güven veren bir dokunuşun, sinir sistemini sakinleştiren “oksitosin” hormonunun salgılanmasına katkıda bulunabileceğini belirtir. Bu da, Access Bars gibi dokunuş temelli yöntemlerin neden rahatlatıcı bir his bıraktığına dair modern bir açıklama sunar.